Zeynep, okul çıkışında mahalledeki arkadaşlarını parkta topladı. Elinde bir parça tebeşir vardı. Yere sekiz kare çizdi, karelerin içine birden sekize kadar sayılar yazdı. “Bu oyunu annem bana öğretti, o da kendi annesinden öğrenmiş.” dedi.
Arkadaşları önce çekindi; çünkü hepsi tablet oyunlarına alışmıştı. Ama ilk taş atıldığında herkes heyecanlandı. Kerem tek ayak üstünde dengesini kaybedip güldü, Elif hiç düşmeden bütün kareleri geçti. Oyun bitince Kerem soluk soluğa “Ekranda hiç bu kadar yorulmamıştım ama hiç bu kadar da eğlenmemiştim!” dedi.
O günden sonra parktaki seksek çizgileri hiç silinmedi. Her akşam yeni bir çocuk oyuna katıldı.